De implementatie van NIS2 wordt in veel lokale besturen nog steeds benaderd als een uitbreiding van het IT-beleid. Extra beveiligingsmaatregelen, bijkomende documentatie, mogelijk een audit. Dat is begrijpelijk, maar inhoudelijk onvolledig.
De kern van NIS2 ligt niet in technologie, maar in verantwoordelijkheid. De richtlijn legt expliciet de plicht tot risicobeheer, toezicht en rapportering bij het management en het bestuurlijk niveau. Cyberveiligheid wordt daarmee niet langer een uitvoeringskwestie, maar een onderdeel van goed bestuur.
Dat betekent dat een college of directiecomité zich moet kunnen uitspreken over vragen zoals:
- Welke processen zijn voor ons kritisch?
- Welke risico’s aanvaarden we expliciet, en welke niet?
- Welke investeringen zijn proportioneel?
- Hoe organiseren we toezicht en opvolging?
De essentie verschuift van “hebben we de juiste tools?” naar “hebben we zicht op onze digitale kwetsbaarheid en nemen we daar verantwoordelijkheid voor?”.
Voor veel besturen is dat een nieuwe realiteit. Cyberveiligheid was jarenlang sterk technisch georiënteerd. NIS2 verplicht tot een bredere kijk: governance, documenteerbaarheid, continuïteit en bestuurlijke betrokkenheid.
Wie NIS2 reduceert tot een IT-dossier, mist dus de kern.
Het gaat om de professionalisering van digitaal risicobeheer binnen het lokaal bestuur.
Best een complexe materie. Onze coaches helpen jou graag verder KLIK HIER voor een kennismaking over onze diensten.